مستی نگاه تو مرا مست که هیچ, به خلصه میبرد

وجود و اختیار من تمام تار و پود من همه به عرصه میبرد

چنین کند چنان کند به هوش میبرد ولی

به رقص میکشاندم به آن و لحظه میبرد

 

نوشته شده توسط محمود عشرستاقی در چهارشنبه پنجم مهر ۱۳۹۶ ساعت 9:29 موضوع | لینک ثابت

من در انتظار سوی چراغی از طرف لبهای تو بالای تپه نزدیک خانه مان نشسته امنمیدانی چندبار بخاطر پرواز شاپرکها و سو سوی کرم شبتاب ناگهان گر گرفتم و ایستادمچشم در راهمگاه گاهی تصور وجودت در خیالم آتشی میافکند به تمام هستی اممن کجا و 125 کجابگزار بسوزدهرگز به آتشنشانی زنگ نمیزنمگاه میگویم آنجا که برای ابراهیم آتشش گلستان شد همینجایی است که من در آن میسوزمو مطمئنم که گلستان میشودهرچه میسوزم عطر بوی تو بیشتر می آید  نوشته شده توسط محمود عشرستاقی در یکشنبه یکم بهمن ۱۳۹۶ ساعت 19:51 موضوع | لینک ثابت